Στη Γαλλία και τις ευρωπαϊκές χώρες η Δικαιοσύνη λειτουργεί, δεν είναι όπως στην Ελλάδα. Οι πολιτικοί καταδικάζονται, αν παραβούν τον νόμο. Ο πρώην Γάλλος πρόεδρος Ν. Σαρκοζί είναι στο σπίτι του με βραχιολάκι. Για αδικήματα πολύ πιο ελαφριά από τις υποκλοπές των τηλεφώνων του μισού υπουργικού συμβουλίου, της στρατιωτικής ηγεσίας, ευρωβουλευτών και δημοσιογράφων.
Αν το κράτος δικαίου δεν είχε καταρρεύσει, ο κ. Μητσοτάκης θα κυκλοφορούσε με βραχιολάκια και στα δύο του χέρια.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Μαρίν Λεπέν και τα άλλα στελέχη της ακροδεξιάς υπέπεσαν στα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκαν. Ακόμη και ένας σωματοφύλακας αμειβόταν, υποτίθεται ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης της ευρωβουλής. Άλλοι ευρωβουλευτές δεν γνώριζαν, ούτε είχαν καν συναντήσει τους δήθεν συνεργάτες τους, που δούλευαν για τον μηχανισμό της Λεπέν στη Γαλλία και διορίζονταν κατευθείαν από την ίδια.
Διαβάστε: Καταδίκη Μαρίν Λεπέν / Οι αντιδράσεις των ακροδεξιών και η τοποθέτηση της γαλλικής Αριστεράς
Η γαλλική και διεθνής ακροδεξιά διαμαρτύρεται, θεωρώντας ότι η απόφαση του Δικαστηρίου είχε πολιτικά κίνητρα. Αλλά αν δεν εφαρμοζόταν ο νόμος περί υπεξαίρεσης δημοσίου χρήματος επειδή στο αδίκημα είχαν υποπέσει πολιτικοί, αυτό δεν θα ήταν μία πολιτική απόφαση, που θα παραβίαζε το δίκαιο και την ισότητα των πολιτών απέναντι στον νόμο;
Επομένως Μαρίν Λεπέν και λοιποί συνεργάτες ορθώς καταδικάστηκαν. Το ερώτημα είναι αν θα έπρεπε, ειδικά από τη Λεπέν, να αφαιρεθούν τα πολιτικά δικαιώματα μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση στο Εφετείο, διαδικασία που θα πάρει χρόνια. Με την απόφαση, η ακροδεξιά ηγέτης δεν θα μπορέσει να είναι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2027, για τις οποίες προηγείτο στις δημοσκοπήσεις.
Αλλά και εδώ οι δικαστές έπρεπε να κινηθούν στο πλαίσιο μίας αυστηρής νομοθεσίας που υιοθετήθηκε σε ανύποπτο χρόνο (2016) και στην οποία η ακροδεξιά ποτέ δεν άσκησε κριτική. Καθιστά την απαγόρευση από τα δημόσια αξιώματα αυτόματη, για καταδίκες διαφθοράς και υπεξαίρεσης.
Θα πείτε είναι φυσιολογικό ένας πολιτικός να μην μπορεί να θέσει υποψηφιότητα, ενώ δεν έχει εκδικαστεί η έφεση του; Πράγματι μοιάζει υπερβολικό, και ίσως ο νόμος πρέπει να αλλάξει. Αλλά στο Κοινοβούλιο, όχι στο δικαστήριο που ερμήνευσε τον νόμο.
Μάλιστα η γαλλική ακροδεξιά διαμαρτύρεται συνεχώς ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τόσο αυστηρή όσο πρέπει. Προφανώς για τους μετανάστες και τους μικροπαραβάτες στις υποβαθμισμένες συνοικίες. Όχι για την ίδια.
Διαβάστε: Μαρίν Λεπέν / Η πρώτη δήλωση μετά την καταδίκη – Σε κινητοποιήσεις καλεί η ακροδεξιά
Πιθανότατα η απόφαση να ευνοήσει τη γαλλική και τη διεθνή ακροδεξιά, που βρήκε ευκαιρία να συντονιστεί. Μαζί με το παγκόσμιο σκυλολόι, ακόμη και ο Τραμπ τάχθηκε αλληλέγγυος με τη Λεπέν, γιατί -λέει- του θύμισε τις δικές του διώξεις. Τότε που μετά από προτροπή του ίδιου, οι οπαδοί του όρμηξαν στο Καπιτώλιο και σκότωσαν αστυνομικούς.
Το ίδιο το κόμμα της Λεπέν οφείλει την άνοδο του περισσότερο στη δημαγωγία κατά των ελίτ, παρά στο ίδιο το πρόσωπο της επικεφαλής του. Ο αποκλεισμός της Λεπέν το εμφανίζει διωκόμενο και θα δυναμώσει την εικόνα του αντισυστημικού πόλου που καλλιεργεί.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ευρωπαϊκή και η γαλλική πολιτική ελίτ, καθώς δεν μπορούν να δουν πέρα από τη μύτη τους, είναι ευχαριστημένες γιατί έβγαλαν προσωρινά από τη μέση μια αντίπαλο. Το ίδιο έκαναν με απίστευτα χοντροκομμένο τρόπο στη Ρουμανία, ακυρώνοντας τις προεδρικές εκλογές και αποκλείοντας τον ακροδεξιό υποψήφιο που προηγείτο.
Διαβάστε: Στέλιος Κούλογλου / Ρουμανία: Η «αλά καρτ» δημοκρατία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Αρκούνται σε τέτοια αντιδημοκρατικά μέτρα γιατί δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν την πραγματική αιτία για την άνοδο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, τα μεγάλα προβλήματα και την οργή που προκαλεί η διαρκής διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Η καταδίκη της Μαρίν Λεπέν μπορεί να είναι σωστή και ο αποκλεισμός σύμφωνος με το νόμο, αλλά η ακροδεξιά δεν νικιέται στα δικαστήρια.
Η Λεπέν ήταν έτοιμη να κερδίσει τις εκλογές τον περασμένο Ιούνιο και να βγάλει πρωθυπουργό. Ηττήθηκε από το αντιφασιστικό Λαϊκό Μέτωπο. Και όπως πάνε τα πράγματα διεθνώς, αυτός μοιάζει να είναι ο δρόμος.